html
Archive > February 2008
Karlar Düşer!
Bütün İzmit kar altında.Ama biz okula gidcez tıpış tıpış artık gece kapanırsa Umuttepe yolu ölecek,kalacak birçok olay olacak .Ama ne olacak?Hiçç açlıktan nefesi kokan öğrenciler var Umuttepe’de.Ekmek gitmedi bir kaç gündür.Yazık diyorum.Sağduyu neredesin soruyorum.
AKP Bitiyor!
Adalet ve Kalkınma Partisi yaptığı bazı manevralarla türbanı üniversitelere sokmayı başardı.Yalnızca kendi seçmenine değil daha geniş kitlelere ulaşmak için yaptığı varsayılan bu manevralar aslında kendi tabanın dağılmasını engellemek için yaptığı karşı bir manevraydı.
Kendi tabanı zaten kırk yamalı bohça gibi olan bu partinin yeni Y.Ö.K. başkanın göreve getirilmesiyle beraber taban kitlesini bir araya getirme çabasını rahatça görebiliyoruz.Lakin bu tasarının Anayasa Mahkemesi’nden döneceği kesin;yaniA.K.P. bu tasarıyı eline yüzüne bulaştıracak.Tabanını genişletmek ve oy potansiyelini artırmak gibi küçük amaçları yanında rejimi kendi isteğine göre değiştirmeyi de amaçlayan iktidar,aslında 27 Mayıs öncesi harekete geçen dinamikleri tekrar harekete geçirmiş bulunuyor.
Bu dinamiklerin çalışmasının bazı kanıtları:
1.Bazı yandaş medya grupları dahi eleştri ve iğnelemeye başlıyor ve iktidar da ona karşı sert tedbir ve söylemlerde bulunur
2.Birçok kaptalist kuruluş şiddetle tepki göstermeye başlar.
3.Silahlı Kuvvetler direk tepkilerle değil klasik uyarılarla karşı durmasına rağmen genç subayların huzursuzlukları belli olur.
4.Bazı muhalif parti ve gruplara karşı iktidar görülmedik tepkilerde bulunur.
İşte bu başlangıç koşulları ile devam eden sürecin sonu ihtilale çıkar.Bazı çevreler “ihtilallerin mevsimi geçti” diyor.Lakin bilinmeli ki her dönemin ihtilali kendi dönemine uygun olarak gerçekleşir.Bu yeni dönemde de ihtilali bu dönem koşullarına göre olur.Kısacası post-modern.
Sevda
Sevda güzel bir çiçektir.
Kokusu ,rengi mest eder insanları;
Ama dikkatli davranılmalı!
Yoksa kanatır tutmasını bilmeyen parmakları.
Batar dikenleri tenine,
Acısı yüreğine işler.
Yarası kapanmaya kapanır;
Ama acısı kalır bir yerlerde.
Hele bir de dikeni kalmışsa etinde,
Her çırpınışında
Acı, işler yüreğine.
Artık ayrılık vakti gelmişse bile
Ne o gülü unutabilirsin ne de o acıyı teninde.
TÜRKER ŞENTÜRK

