Adalet ve Kalkınma Partisi yaptığı bazı manevralarla türbanı üniversitelere sokmayı başardı.Yalnızca kendi seçmenine değil daha geniş kitlelere ulaşmak için yaptığı varsayılan bu manevralar aslında kendi tabanın dağılmasını engellemek için yaptığı karşı bir manevraydı.
Kendi tabanı zaten kırk yamalı bohça gibi olan bu partinin yeni Y.Ö.K. başkanın göreve getirilmesiyle beraber taban kitlesini bir araya getirme çabasını rahatça görebiliyoruz.Lakin bu tasarının Anayasa Mahkemesi’nden döneceği kesin;yaniA.K.P. bu tasarıyı eline yüzüne bulaştıracak.Tabanını genişletmek ve oy potansiyelini artırmak gibi küçük amaçları yanında rejimi kendi isteğine göre değiştirmeyi de amaçlayan iktidar,aslında 27 Mayıs öncesi harekete geçen dinamikleri tekrar harekete geçirmiş bulunuyor.
Bu dinamiklerin çalışmasının bazı kanıtları:
1.Bazı yandaş medya grupları dahi eleştri ve iğnelemeye başlıyor ve iktidar da ona karşı sert tedbir ve söylemlerde bulunur
2.Birçok kaptalist kuruluş şiddetle tepki göstermeye başlar.
3.Silahlı Kuvvetler direk tepkilerle değil klasik uyarılarla karşı durmasına rağmen genç subayların huzursuzlukları belli olur.
4.Bazı muhalif parti ve gruplara karşı iktidar görülmedik tepkilerde bulunur.
İşte bu başlangıç koşulları ile devam eden sürecin sonu ihtilale çıkar.Bazı çevreler “ihtilallerin mevsimi geçti” diyor.Lakin bilinmeli ki her dönemin ihtilali kendi dönemine uygun olarak gerçekleşir.Bu yeni dönemde de ihtilali bu dönem koşullarına göre olur.Kısacası post-modern.
